Home / NOTEBOOK / Kedinin gözü
Kedinin gözü

Kedinin gözü

Geceleri menteşeleri tüm yıl süresince gıcırdayan kapıyı yağlıyorum ve sabah açtığımda sessizler. Gerisi aynı. Ben kimseyi uyandırmıyorum. Kedi beni banyoya kadar takip ediyor. Ben oturduktan sonrasında, yarı yün, yarı deri olan kucağıma atladı. Bir çocuğun burnu kadar soğuk olan her pençe birazcık değişik ansızın yere iner. Birkaç vuruş için daireler çiziyor, pençelerini uyluklarımın üstüne bastırıyor, bu beni uyandıran ve rahatlatan bir hareket. Saniyeler içinde pençeleri ısınır. Beni çabucak emiyorlar. Bir rutinimiz var.

Dostum Jane, tüm ilişkilerin işlemsel olduğuna inanıyor. Bu inançla rahat olmadığını hissediyorum. Fuayeye, erkeğimin odasına çıkan merdivenlerin yakınında olana kadar bundan bahsetmiyor. Hoşçakal diyoruz. Sanırım teorisine karşı koymamı, örneklerle çabucak çürütmemi, yaşamın bundan daha fazlasını ifade etmiş olduğu mevzusunda derin bir halde ona güven vermemizi istiyor, fakat gitmesi gerekiyor. Ona sarıldığımda, yardım edemem fakat işlemimizin doğasının ne olabileceğini merak ediyorum. Umut ederim belirli bir ihtiyacı karşılamak için evime geldiyse, onu karşılamışımdır. Önümüzdeki birkaç hafta, aralıklarla Jane’in teorisini düşünüyorum. Ben de ilişkilerin tamamen işlemsel olmadığına inanmak isterim, yalnız tutarsız kanıtlar vardır.

Çocukken Yeni Yıl kararlarımı yazmam gerekiyordu. Şimdi, her yıl takıntılı bir halde aklımda vaatler yazıyorum ve kendimi onları asla kaydetmekten yada saklamaktan kurtarıyorum. Bilhassa davranışları kısıtlayan yada yasaklayanlardan hoşlanmıyorum, sözgelişi Bir senedir LifeE- yok. Yada: Yine asla pastırma yemeyeceğim. Sınırların esasen derinlemesine gömülü olduğu bir yaşam yaşıyorum. Bunun yerine, bana daha fazlaca hitap etmeyi taahhüt etmek. Geçen yıl çocuğuma daha sık “hayır” demeye karar verdim. Bu yıl aklımda verdiğim karar: Daha fazlaca sex. Başarıya ulaşmış olup olmayacağımı söylemek için neredeyse fazlaca erken. Eşim dahil birden fazla kişi tarafınca iyimser olmakla suçlandım. Bir kampanya sloganı haline gelmeden fazlaca ilkin, “Evet yapabiliriz!” insanoğlu. Obama başkan talibi olduğunda, kocam üzüntü ve acı çekmeden, “Bu asla olmayacak. Kazanamaz. ” “Mümkün! O Yapabilmek kazan !! ” Kazandığında, kendimi hem muzaffer hem de suçlu hissettim.

Kocam kediyi eleştirmekten hoşlanıyor. “Asla fark ettin mi,” diyor, “kedilerin yalnız bir ifadesi var mı?” evladımız babası latife yapıyormuş şeklinde kıkırdıyor, fakat kediyi küçültmeye çalıştığını biliyorum. Sessizim. “Bu doğru!” “ne olursa olsun gözleri hep aynı!” diyor. İkisi kedi ifadeleri hayata geçirmeye (onlara bakılırsa) adım atar ve sonrasında ağızları açık histerik bir halde gülerler. Başlarını geriye atarlar, gözleri kapanır, yüzleri kızarır. Kanepede oturduğumuzda ve kedi kucağıma tırmandığında, kocam “Kediler yalnız sıcak bir vücut ister. Kimin vücudu olduğu önemli değil. ” Sanki tüm kediler birbirine benziyormuş şeklinde, sanki kedimiz üç değişik turdan oluşan bir diziden kucağımı seçmemiş şeklinde, kediyle olan ilişkim işlemselmiş şeklinde. Kediyle geçirdiğim saatlerden, aramızda bir engel olursa, başka bir tur aramak için odadan çıkmak yerine, bilgisayarın başlangıcında duruyorsam yada kucağımda bir dizüstü bilgisayarla sandalyede oturuyorsam, biliyorum. olabildiğince yanıma oturacak. Bana yakınlığı başkasının kucağına tercih edecek. Beni ötekilerden daha fazlaca tercih ediyor. Dokunmak istediği kişi benim. Erkeğimin onu eleştirmek isteyeceği mantıklı. Derinlerde kocam, kedinin benim için ondan daha fazlaca bir koca bulunduğunu biliyor.

Aşka inanan bir ressam tanıyorduk. Çocuğumuzun bakıcısının büyükbabasıydı. evladımız bu bakıcı tarafınca büyülendi ve ben büyükbabamla bir sanat açılışında tanıştım. Onları akşam yemeğine davet etmeye karar verdik. Yazdı. Bahçede yuvarlak cam masada yiyecek yedik. Kırmızı-beyaz çiçekli bir masa örtüsünü çıkardım ve çilekli ravent turtası getirdiler. Ne hizmet ettiğimi unuttum. Hatırladığım şey, yaşlı insanoğlunun çocuğumuzun resimlerini görmek istemesi. Ufaklıklara uzun seneler sanat öğretmişti. Ona sürekli sevdiğim ve birazcık soyut olarak gördüğüm gizemli, renkli bir çizim gösterdi. Derhal, evlatların yüzlerinin pencerelerden dışarıya bakmış olduğu büyük bir ev bulunduğunu belirledi. evladımız bunu söylediğinde gözleri tanıdık bir halde parladı. Haklıydı. Yemeğin sonunda, bizlerden haber vermeden, bizlere bir parça evlilik tavsiyesi verdi. Sevdiğinizden daha fazlasını yapın. Birlikte yapmaktan zevk aldığınız her her her neyse, daha fazlasını yapın. O yıl derhal sonrasında bir resme bakarken bir galeride öldü.

Bugün kapıyı açtığımda sesin olmaması bana şunu hatırlatıyor: Yeni bir yıl başladı. Kedi sessizliğe mırıldanıyor. Fazlaca uzun süre oturmak kişinin sindirimi için zararlıdır. Fakat yalnız sabah mırıldanıyor ve mırıltısı boşa gitmemeli. Beni o şekilde bir tutkuyla yoğuruyor ki, uyluğumda küçücük bir kan parçası beliriyor. Orta parmağımla sıyırdım. Kan bulaşmış parmak ucunu ağzıma soktum. Hadi gidelim, dedim. Parmağımı temizledikten sonrasında tuvaletten kalktım. Ellerimi yıkadıktan sonrasında onu gene okşamak için eğiliyorum. Bana sarı gözleriyle bakıyor ve şimdiden yarının gelmesini sabırsızlıkla temenni ediyorum.


Jennifer Tseng yazarı Yüzümle AdamAsya Amerikalı Yazarlar Atölyesi Ulusal Şiir Yarışması ve PEN Amerikan Açık Kitap Ödülü sahibi; Kırmızı Çiçek, Beyaz Çiçek, Marick Basın Ödülü sahibi; O denli değil Jenny, Bateau Press Boom Chapbook Yarışmasının birincisi; ve Woo ve Isolde Tutkusu, Rose Metal Press Short Short Chapbook Ödülü sahibi. Onun romanı, Mayumi ve Mutluluk DeniziRobert W. Bingham İlk Kurgu Ödülü ve New England Kitap Ödülü için finalist oldu ve İtalyanca ve Danca’ya çevrildi. UC Santa Cruz’da bir destek doçent olarak Kundiman’a sonsuza kadar inanıyor.

Check Also

nasıl kısa hikaye yazılır

Kısa Öykü Iyi mi Yazılır: Adım Adım Kılavuz

Kısa öykü, coşku verici ve fantastik bir yazı türüdür. Okumaya başlamış olan hepimiz, romanın aksine …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir